KaRaNLıKta DoĞmuŞ KaRaNLıK bi KaRanLık MeLeK

İşte beni anlatan  şarkılardan biri...

Mayın Tarlası

a      

insanlardan  nefret ediyroum hayatımı parçaladılar

kimi kaldimi parçaladı

kimi ruhumu...

heyy hadi gelinde bedenime zarar verin

sanki hisstedicekmişim gibi herkesden bıktım hemde herkesden

aşkın o zalim oyunlarını seviyorum

 o acıyı seviyorum

o acıyı hisstemeyi seviyorum

insanların benim hayatıma girip

ruhumdan kalbime beni parçlamalarına alıştım

 her seferinde gözlerimin içine bakıp gerçek beni göremeiklerine gerçekden üsülüyorum

çünkü kaybeden hep onlar oluyor

yanımdakiler dostumdur..... 

 beni kaybedeni ben kazanmak için uğraşamam

 kendi benliğimi bana kaybetireni  ben artık sevemem her ne kadar bu sözümü dinlememsemde

ben artık böyle yapamam 

I hate you 

ARTIK

 O

 İNSANLARDAN

NEFRET

 EDİYORUM...

Darkness Of  Black Angel       

 yanlızlığın simgesi gibi gelir bazı konular dikkatle incelediğinde yanlızlığı  bir çok şeyini görürsün.... Kazandırdığı bir şey olmasada kaybetirdiği  birşeyde yoktur sadece yanında getirdiği bir kaç duygu parçacıkları o duyguları belsemek bisim elimizde ya kaybederiz tüm duygularımızı yada yada.... kazandığımız gibi yığılırız hani yanlızsınızdır yığılı kalmışsınızdır pc  koltuğuna yda herhangi bir yere olduğunuz gibi kanalığınıza dönüp bakarsınız geride bıraktığını anlamlı olsada geçti giit diyip aslında o an anlamsız olan alıntılarınıza  sadece bi kişi yada bir kaç kişinin parçaladağı kalbinize bakmak istmezsiniz ama şunu unutmayalım

<< İnsan nasıl bakarsa onu görür ne görmek isterse öyle görür öyle olur>>....

 ben kalbimi parçalayan insanları görüp onlara sizi tınlamıyorum bile sikime bile takmıom diyim duruum karşılarında

tabi bazen sıkılırsın ama herşeyi yapmak bizim elmisde ve bedenimize mahkum olan ruhumuzda düşünmek veya vazgeçmek herzaman o bedenizin içinde taşığımız ruhumuzda  ister parçalayın ister güçlenip hayatınızın keyfine bakın işte bir meleğin içinizdeki kendinizin doğunuşu ozaman yığıldınız yerden  endamlı bir şekilde izlersinizzzz...

Kayıp aşklar üzerine akıp giden melankoli sevenlerdenim tarzım ve kendime has harmanlanmış karanlık dünyam düzensiz uykularım arasında gördüğüm gelcek vaat eden kabuslarım arasında kaybolmuş bir benden baskası diil karşınızdaki.... KARANLIK BİR DÜNYADA KARANLIK ELLERE DOĞMUŞ KARANLIK KÜÇÜK Bİ MELEK OLMAK dünyandaki hiç bir olayı dınlamayan bir karakterim artık hiç umursamıyorum önceden umursadığım bir kişiyi veya bir olayı çünküher şeyi sürekli olarak yaşamaktan bıktım hergün ne olucanı bilmek zor yaşamak ve ölmeyi bilmek zor en iyisi hiç tınlamamak kendi karanlığında yaşamak tek bir amaç uğruna .......................................

Ben ne yapıyordum ki hayatta

Boşlukta yaşamaktan başka

Napıyordum ki  Ne düşünüyordum ki

Her saniye kendimi ölüdürmekden başka

Kendimi özgür bırakarak dünyaya

Kendim olmakdan başka

Odamın dağınıklığında

İçmdeki karanlıkta

Boş boş düşünmekden Başka

Ne yapabilirdim ki  Kendi dünyamda

Şarkı melodileri içerisinde

Kendimi kaybedene kadar

Kendi karanlığımda

Ne yapabilirdimki Kendi karanlığımda 

Ne yapıyordum da ben seçildim

Ne yapıyordum... Nasıl yapıyordum.... Niçin yapıyordum.....?

Ne yapıyordumki kendi boş ve karanlık dünyamda

Karanlığın güsel olduğunu düşünmekten başka